Elk bedrijf heeft een krachtstroom aansluiting, al is het alleen maar voor hun veels te grote Airconditioning-unit.

En nee geen 2 laders gewoon 1 die 380-3fasen kan, die doet het ook prima met 1 enkele fase.

Maar je hebt wel gelijk dat er midner krachtstroom is.
Maar is dat niet inmens veel makkelijker dan speciale laadpunten.

Dat scheelt investering en materialen en is duurzaamheid niet waar het jou iig om draaid.

En over zonnepanelen, nee dat werkt niet.
Maar ik zie wel een plaats voor verwerkte zonnecellen.
Met de flexible cellen.
Geintegreerd in het achterraam (in combo als ontdooier) en in de glasen panoramo daken die een Citroen b.v. zitten.

Geintegreerd is het een leuke extra, mss maar 1%. Maar dat is ook wat men aerodynamica doet.
Ps: duurzaamheid, het modewoord voor de nitwits. Maar jah ik meen dat echt!

a) Mannen
b) Ouderen
c) Jongeren
d) Nauwelijks ‘jonge-gezinnen-leeftijd-mensen’; 30-45 jaar

Waarom belangstelling voor duurzaamheid iets is wat voornamelijk mannen treft heb ik me wel ens afgevraagd (http://www.solarwebsite.nl/2009/03/ladiesfirstnu/) maar het is me nog steeds niet geheel duidelijk. De belangstelling van ouderen kan ik me voorstellen, die hebben over het algemeen moeilijke tijden doorgemaakt en maken zich zorgen dat dat door Peak Oil etc. weer terugkomt. Ook de belangstelling van jongeren is te verklaren: het gaat om hun toekomst.

Het gebrek aan belangstelling van jonge gezinnen kan ik niet verklaren, het zal wel iets met de druk van het dagelijkse leven te maken hebben. Als je allebei hard werkt om je kinderen naar school te sturen etc., is er misschien geen energie meer over om na te denken over duurzaamheid. Het is jammer, het is ongelooflijk, het is iets wat als de wiedeweerga zou moeten veranderen maar het is helaas waar.

Maar nogmaals de kostenbesparing: die kan en moet de doorslag geven voor duurzaamheid bij jonge gezinnen. Die zware auto slurpt te veel en heeft te hoge vaste lasten, dus dat kan wel wat lichter. En af en toe de fiets pakken om samen met de kinderen naar school te rijden. Enzovoort enzovoort. Jonge gezinnen vormen dus potentieel een grote doelgroep.

tenslotte terug naar de autofabrikanten: met het bovenstaande inzicht zouden ze dus best wel eens richting jonge gezinnen mogen gaan denken

Over standbystand gesproken: Wie heeft dat nou ooit bedacht ook he Waarom worden apparaten niet zó gemaakt dat je ze eenvoudig ècht uit en ècht aan kan zetten, zonder allerlei halsbrekende toeren te moeten uithalen met het verwijderen van stekkers. Moet de industrie dáár nou niet eens iets aan doen? Zo haal ik bijvoorbeeld steeds de stekker van mijn broodbakmachine eruit als ik niets bak, maar dat kost me nogal wat kracht en pijn. Ik doe het echter toch, want het ding heeft een display dat constant brandt, echt volstrekt zinloos. En ik ben niet handig genoeg om zelf een schakelknop o.i.d. te maken. Ik wil de UIT-knop terug!

@imme: hetzelfde geldt naar mijn mening voor het kleine auto/hond-verhaal. Je maakt deel uit van drie doelgroepen: iemand die een compacte, zuinige auto wil, iemand die een grote hond heeft en iemand die met vier personen en de grote hond tegelijk weg wil. Alledrie de doelgroepen afzonderlijk zijn waarschijnlijk vrij groot, maar omdat je van alle doelgroepen tegelijk deel uitmaakt behoor je kennelijk tot een kleine niche. Het is voor autofabrikanten blijkbaar financieel niet interessant om auto’s te ontwerpen die beide doelgroepen tevreden stellen. Het is net zoals de zonnecellen in het dak van een auto: technisch prima mogelijk maar marketingtechnisch gezien kennelijk niet interessant genoeg om daadwerkelijk op grote schaal aan te bieden voor een redelijke prijs.

En over jonge gezinnen… je zou gelijk kunnen hebben dat we een ander soort gezinnen kennen maar wat ik in mijn omgeving zie is dat duurzaamheid toch echt geen hoge prioriteit heeft. Ik heb bij kennissen met kinderen wel eens gepolsd of er interesse was in duurzame maatregelen maar de respons was maar matig. Er staat bakken elektrische apparatuur op standby, tv en computer staan de hele dag als bewegend behang aan, het matig geïsoleerde huis wordt met een oudere CV-ketel de hele dag lekker op 21 graden gehouden en over de auto (vaak zelfs twee) durf ik maar helemaal niet te beginnen.

Alleen al bij de school schuin tegenover ons zie ik dagelijk het bewijs: het is een komen en gaan van gestresste ouders in veelal grote auto’s die gehaast hun kinderen droppen. De kinderen worden op de achterbank opgevoed en geleerd dat de auto het primaire vervoermiddel is. Ook hebben de ouders waarschijnlijk de illusie dat het erg veilig is om hun kind in anderhalve ton staal naar school te brengen, maar ongewild maken ze de omgeving van de school zeer onveilig. Ik blijf me verbazen, elke keer als ik het zie.

Nee, ik denk dat duurzaamheidsbesef in het algemeen niet bij jonge gezinnen te vinden is. Wat vreemd is, want zoals jij terecht opmerkt zou je juist als je kinderen hebt denken dat je beter over de (hun) toekomst na gaan denken. Maar kennelijk eisen de zorgen van alledag een hogere prioriteit op.

Vooral bij bedrijven, leasing enzo is dat wel een uitkomst.
Daarmee kun je wel veel meer energie laden t.o.v. de 230v, als de lader dan tenminste zo ontworpen is dat die daar gebruik van kan maken. En toepassen op de accu’s.

Wat betreft de accu-construtie moet dat wel kunnen, als dat wel kunnen bij een oplaadstation kan.

Mijn doelgroep is niet klein, integendeel: Die is volgens mij enorm, alleen is het te weinig onderzocht. Daarom verbaas ik me ook hierover, en de ‘instructeur’ deed dat met mij. (die heeft zelfs 2 grote honden… nou ja dat wordt dan toch een bak :-p)
Ik zweer het je dat deze auto als een gek zou verkopen als hij onder de 20.000 zou blijven, *juist* voor deze doelgroep: Opgroeiende kinderen en een huishond voor de wandelingen in de vrije natuur die op enige afstand is.

De honda houdt er heel handig wel al heel lang rekening mee, zie de Jazz: Compact, handig, niet te duur, en al deze ingrediënten passen erin. (incl. de hond, getuige de honda-dog-site). Nee, sorry, maar òf jij kent alleen die mensen die werkelijk louter alleen om zichzelf geven en niet ééns om de toekomst van al onze kinderen, òf je hebt last van een hardnekkig vooroordeel Onze interviewer was met name ook heel geïnteresseerd juist in die opmerking, omdat hij ook hoort tot deze doelgroep. (kids, middelgrote hond, zorgen over de toekomst)

De meeste jonge gezinnen zijn verre van rijk, en moeten sappelen om rond te komen. Daarom wordt het vaak een grotere tweedehands kar. Iets nieuws, zuinigs, kan de gewone man gewoon niet betalen. Maar ik zweer het je: Zij zijn degenen die zich echt druk maken (jij ook uiteraard!) over de toekomst van deze aarde, en als ze de middelen hàdden om een compacte zuinige auto te rijden waar dat vehikel op vier poten nog redelijk zou kunnen zitten voor korte ritjes naar het bos, staan ze vóóraan, let maar eens op zodra dit betaalbaar wordt! Waarom, ook al omdat zij veel minder bezig zijn met ‘imago’ (sportief, groot, luxe). Een handig compact autootje met weinig energieverbruik om de maanden beter door te komen, relatief veel ruimte, dàt is wat een doorsnee jong gezinnetje wil. (Hond of geen hond).

(overigens heb ik deze auto http://images.thecarconnection.com/sml/2008-kia-rio-5dr-hb-man-copper_100054720_s.jpg
die ik nu heb, ook pas definitief kunnen aanschaffen toen ik zeker wist dat mijn hond er ook in kon zitten èn liggen. Hij moest relatief zuinig zijn, maar zonder voldoende ruimte had ik hem niet kunnen nemen. Zo kon bijvoorbeeld een Atos Multi prima, maar een Atos Spirit http://www.autoweek.nl/autotest/1026/Hyundai-Atos-Spirit-10i-SLX
absoluut niet, door de afgeschuinde achterkant. )

Het vreemde is, vind ik, dat men wel rekening houdt met het kratje bier en de boodschappentas die achterin moet kunnen staan, maar gewoon niet met onze doorsnee trouwe viervoeter. Of nou ja niet, niet iedereen altijd. In een Mitsubishi Colt past mijn hond prima

Over de hond: net zoals met de zonnecellen op het dak geldt hiervoor dat het voor de fabrikanten kennelijk niet interessant is om deze auto geschikt te maken voor vervoer van een grote hond. Fabrikanten zijn niet geïnteresseerd in het maken van een handige auto, die zijn geïnteresseerd in het verkopen van zoveel mogelijk auto’s van een bepaald type. Daarvoor kijken ze goed naar wat de doelgroep wil en doet, en daar hoort bij deze auto het vervoeren van een grote hond kennelijk niet bij. Jij hoort kennelijk bij een heel kleine doelgroep, want een auto die aan jouw eisen voldoet (compact maar toch ruimte voor en grote hond) wordt niet gemaakt.

Het is een mooi voorbeeld van een stukje afhankelijkheid, waar we het dinsdag over hadden. Jij ziet je auto als een stukje onafhankelijkheid, maar aan dit soort zaken zie dat je van meer mensen en factoren afhankelijk bent dan je denkt. Het is alleen wat meer verborgen dan bij bijvoorbeeld het OV.

En over een sensor voor fietsers/voetgangers… ik weet niet of je die kant wel op moet. Ik heb nu in meerdere elektrische voertuigen gereden en ik merk dat als de chauffeur van het voertuig er maar op anticipeert dat zijn voertuig weinig geluid produceert er weinig aan de hand is. Simpel gezegd: kijk goed en rijd langzamer. Beter voor zowel veiligheid als energieverbruik.

Vergeet ook niet dat elektrische voertuigen een nieuw verschijnsel zijn, en dat voor grote groepen mensen verandering ‘moeilijk’ en ‘eng’ is. Toen de eerste auto’s op de weg verschenen moest er een man met rode vlag vooruit lopen, want auto’s konden paarden en voetgangers aan het schrikken maken. Nu weten we niet beter. Als elektrische voetuigen meer gemeengoed worden, weten we niet beter.

En je schrijft dat juist jonge gezinnen met kinderen bezig zijn met milieu/duurzaamheid. Dat is niet wat ik in de praktijk zie. Die zijn juist bezig met de dagelijkse beslommeringen, gauw de kinderen naar school, gauw naar het werk, gauw boodschappen doen, paar keer per jaar op vakantie. Juist bij gezinnen lijken de gedachten over duurzaamheid verder weg dan ooit. Misschien komt het doordat iedereen zo druk is (of druk doet), mogelijk ook omdat het runnen van een gezien al veel geld kost waardoor er minder geld overblijft om duurzame maatregelen te nemen. Dit is jammer, want juist als je kinderen hebt zou ik denken dat je ook nadenkt over de (verre) toekomst van die kinderen. Helaas werkt de mens kennelijk niet zo.