Zoals regelmatige bezoekers van deze website wel weten ben ik 25 juni 2010 getrouwd met mijn lieftallige echtgenote. Tijdens de voorbereidingen van ons huwelijk dachten we uiteraard ook na over hoe we onszelf zouden transporteren van huis naar de fotolokatie, het gemeentehuis en de feestlokatie. Op de fiets zou leuk geweest zijn maar vanwege de afstanden en de kleding niet praktisch. Het zou dus een auto moeten worden. Maar voor de dag van ons leven mocht dat natuurlijk niet zomaar een auto zijn.

Na enig nadenken kwam ik uit bij de Tesla Roadster, een elektrische sportwagen. Maar hoe krijg je zo’n ding te pakken? Nu heb ik in de loop der tijd een aantal proefritten gemaakt in elektrische voertuigen en daardoor een leuk netwerk opgebouwd. Maar zelfs met dit netwerk lukte het me in eerste instantie niet om aan een Roadster voor een dag te komen. Ook via de afdeling duurzaam transport van mijn werk lukte het me niet om voor een redelijke prijs aan een dergelijke auto te geraken.

Het loste zich op, zoals zo vaak, met wat geluk. Een collega van mij stuurde me een filmpje over de Roadster, en daarin werd het bedrijf Remotion genoemd – wat nu The New Motion heet. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde een mailtje met daarin wie ik was, wat ik deed (o.a. deze website), dat ik ging trouwen en dat ik op zoek was naar een duurzame (of in ieder geval zo duurzaam mogelijke) trouwauto. Het mailtje wat ik terugkreeg van Alef Arendsen (te zien in het filmpje) overtrof al mijn verwachtingen. Ik kreeg alle medewerking, ik mocht de Roadster kosteloos lenen om te gebruiken als trouwauto en medewerkers van het bedrijf kwamen de auto zelfs brengen en halen. Ik kon mijn geluk niet op.

Op donderdagavond 24 juni, de dag voor ons huwelijk, zou de auto gebracht worden en natuurlijk zat ik een uur van te voren al uit het raam te kijken. Ineens leek de helft van alle auto’s die voorbij reed wel metallic blauw, maar op het afgesproken tijdstip verscheen dan toch de Roadster. De man die hem kwam brengen legde mij duidelijk uit hoe de auto werkte en daarna heb ik hem naar het station gebracht.

De auto werd met een min of meer lege accu afgeleverd, met nog 30km resterend op de accumeter, en daarom heb ik hem gelijk bij mijn schoonouders op de oprit aan het opladen gezet. Na een uurtje aan de oplader kon hij weer 50km en zijn we een stukje door onze woonplaats gaan toeren. De volgende dag hebben we de Roadster als trouwauto gebruikt, en dat was fantastisch.

De auto

Tesla Motors bracht de Roadster in februari 2008 op de markt, en de auto was toen een sensatie. Hadden elektrische voertuigen tot dan toe een suf imago door hun lage prestaties en vaak onconventionele uiterlijk, de Roadster was een hippe sportwagen die ook direct door filmsterren en andere beroemdheden gekocht werd. Behalve een in de ogen van autoliefhebbers mooi uiterlijk waren de prestaties adembenemend te noemen: de acceleratie van 0 tot 100km/u duurt minder dan vier seconden en de actieradius zou volgens de specificaties tegen de 400km moeten liggen. Voor liefhebbers van cijfertjes zijn de verdere specificaties hier te vinden.

Sinds begin 2008 zijn er nu (juli 2010) zo’n 1200 Roadsters geproduceerd, wat meer is dan welke elektrische auto ook.

De Roadster is gebaseerd op de Lotus Elise, maar wijkt hier door de verdere ontwikkeling toch sterk van af.

Rijden

De Roadster is erg laag. Als je gaat zitten laat je je in de auto glijden, en hij het uitstappen klim je er letterlijk uit, jezelf vasthoudend aan de raamstijl. En is dat in herenkleding na een paar keer stuntelen prima en nog wel enigszins elegant te doen, met een trouwjurk is dat toch een ander verhaal. Gelukkig hadden we de vooruitziende blik dat vooraf een paar keer te oefenen. Met mijn hulp kon mijn vrouw ook de auto in- en uitstappen.

Nadat je zit heb je het gevoel alsof je bijna op de straat zit. Ik schat dat je zeker een centimeter of 25 à 30 cm lager zit dan in de gemiddelde middenklasser. Het uitzicht vanuit de auto op het verkeer is erg wennen doordat je zo laag zit, ik had de eerste paar kilometer het idee dat andere automobilisten mij niet zagen omdat ik zo laag zat. Natuurlijk valt dat mee, je valt juist erg op in deze auto

Op zich is het uitzicht vanuit de auto niet bijzonder goed. Je zit vrij ‘diep’ in de auto, en daardoor is het uitzicht op de straat rondom niet briljant. Vooral het gedeelte boven de achterwielen is vrij hoog en dat maakte de eerste paar keer inparkeren wel even spannend. Mijn vrouw en ik zijn allebei vrij lang, en wij zaten allebei tegen de bovenste raamstijl aan te kijken. Doordat we de auto alleen open gereden hebben was dat geen groot probleem, doordat je dan een voldoende groot beeldveld hebt om de verkeerssituatie goed te kunnen overzien. Ik vermoed dat voor mensen van onze lengte de Roadster op de lange termijn geen heel comfortabele auto zal blijken te zijn, omdat je met het dak erop continu onder de raamstijl door zit te turen.

Het starten van de auto is simpel: net als bij een fossiele auto steek je de sleutel in het contact, draait deze een stukje rond, daarna moet op het LCD-aanraakscherm in de middenconsole als bevestiging nog het knopje ‘arm’ (ontgrendel) bediend worden. De auto is dan ‘aan’ – maar je hoort natuurlijk niets. Nadat met een toets op de versnellingsbak D (drive) is gekozen kan weggereden worden. Natuurlijk reed ik vooral de eerste paar kilometer erg voorzichtig omdat ik de auto niet kende, en het is enorm knap van de Tesla-technici hoe makkelijk ze het rijden met deze auto gemaakt hebben. Het is niet zo dat de auto continu onder je vandaan probeert te schieten, het is prima mogelijk om heel beheerst te rijden. De Roadster beschikt over Traction Control – waarvan ik het niet aangedurfd heb om het uit te zetten. Ik vermoed dat ik met zo’n groot koppel op de achterwielen en mijn gebrek aan rij-ervaring in snelle auto’s vrij snel achterstevoren had gestaan.

Na een paar kilometer wennen begon de Roadster mij uit te nodigen om wat pittiger te gaan rijden. De eerste keer dat ik op een leeg stuk weg het gaspedaal helemaal intrapte was onbeschrijflijk, deze auto trekt zo ongelooflijk hard op dat het bijna eng is. Het is aan mensen die nog niet eerder in deze auto reden niet goed uit te leggen hoe het precies voelt als je in deze auto in je stoel gedrukt wordt als je het gaspedaal diep intrapt. Toen ik het op mijn werk vertelde hadden alleen de collega’s die een motorfiets rijden enig idee waar ik het echt over had. Toch is ook dat heel anders: de Roadster is niet alleen een automaat, maar heeft ook maar één (vaste) versnelling. Dat betekent dat die spectaculaire acceleratie wordt volgehouden tot in ieder geval 100km/u – en misschien nog wel verder maar dat heb ik niet geprobeerd.

Om eerlijk te zijn had ik mijn hoofd vooral bij onze trouwdag en ik kan me dus niet alle details van het rijden in de Roadster even goed herinneren. De vering was hard maar niet oncomfortabel. Het wegdek in Hilversum is niet overal even goed, maar ik kan me niet herinneren dat we heel erg door elkaar gerammeld werden. De remmen zijn erg goed, na het trekken van een sprint staat de Roadster snel weer stil. De stoelen zaten goed en geven veel zijdelingse steun, maar het zwarte leer werd wel bloedheet in de felle zon. De ‘cockpit’ is vrij klein en geeft het gevoel dat je de auto aantrekt i.p.v. dat je er in gaat zitten. De Roadster stuurt strak, het heeft wel iets weg van een kart.

Iets wat me nog wel helder voor de geest staat is het maken van een bocht bij hoge(re) snelheid. Op de avond voor ons trouwen hebben we zoals gezegd alvast een stukje gereden, en daarbij uiteraard ook een paar sprintjes getrokken, want daar is deze auto een kei in. Ik heb toen nergens met echt hoge snelheden gereden, de meeste meeste lol had ik onder de 50km/u, en ik heb dus ook nergens met hogere snelheden een bocht hoeven nemen. Toen we na de huwelijksvoltrekking wegreden van het gemeentehuis, deed ik dat zo snel als de Roadster wilde, ik ben dan toch ook weer een klein jongetje die aan al die mensen wil laten zien hoe hard-ie kan Na ongeveer 40 meter moesten we haaks rechtsaf, maar we reden daar al zeker 40 km/u, misschien wel harder. Ik haalde mijn voet niet van het gas, maar sleurde de auto de hoek om. Ik voelde toen hoe de tractie controle het vermogen verminderde (omdat door het nemen van de bocht de grip verminderde) en direct na de bocht weer vol accelereren. Later kreeg ik van mensen complimenten dat ik met de auto ‘als een echte sportwagen wegreed’. Nu heb ik dus onthuld hoe makkelijk dat met de Roadster is! Nogmaals hulde aan de Tesla-technici voor hoe makkelijk ze de bediening van de Roadster gemaakt hebben.

Overigens was ik ondanks de ongelooflijke lol die we gehad hebben blij dat een werknemer van The New Motion de auto tijdens het feest ‘s avonds op kwam halen, want ik moet eerlijk zijn dat met het hebben van zoveel vermogen mijn rijstijl er niet op vooruit ging. Ik denk dat ik kan zeggen dat ik normaal gesproken rustig en defensief (en zuinig) rijd, maar de Roadster nodigt uit tot pittig rijden.

Aparte vermelding verdient de kofferruimte. Nou ja, kofferruimte… Het is maar iets groter dan het handschoenenkastje, en met het laadsnoer, het opgerolde dak en mijn jasje was hij al bijna helemaal gevuld. Nu zal dat voor de gemiddelde Roadster-bezitter geen groot probleem zijn omdat je er toch niet mee op vakantie gaat (hoewel deze Roadster op eigen kracht van Engeland naar Nederland gereden is, het kan dus wel!).

Direct vóór de kofferruimte ligt de controller, hierin zit alle elektronica voor aansturing van de motor en het regelen van het opladen, en nog meer naar voren ligt het accupakket tegen de achterkant van de twee stoelen.

Over het opladen kan ik kort zijn want is de simpelheid zelve. Bij de auto zat een laadsnoer met aan de ene kant een grote plug die in een connector paste die onder de ‘tankdop’ zat, en aan de andere kant een gewone netstekker. Na het insteken van de netstekker plaats je de plug in de connector van de auto, drukt een klein schuifje naar voren en het laden begint. Rondom de connector zit een lampje die geel pulseert als er geladen wordt. Op het LCD-schermpje op de middenconsole is te volgen hoeveel kilometers er gereden kunnen worden, en dit zie je tijdens het laden ook oplopen.

Conclusies

Conclusie? Dit is de ultieme speelauto. Niet meer, niet minder. Echt heel praktisch is de auto niet, als je een keer pijn in je rug hebt is in- en uitstappen een moeizame operatie, en ook voor dames in een korte rok zal het lastig zijn om e.e.a. een beetje zedig te laten verlopen. De kleine kofferruimte en cockpit, de hoge aanschafprijs… allemaal zaken die maar een relatief kleine doelgroep aan zullen zetten tot aanschaf als enige auto.

Maarrrr… deze auto heeft wel een groot effect als wegbereider voor elektrisch vervoer. Het toont aan dat elektrisch vervoer mogelijk is, praktisch is en leuk kan zijn. Dit heeft effect op hoe mensen tegen alle vormen van elektrisch vervoer aan kijken, ook elektrische fietsen en scooters. In dat opzicht is de Tesla Roadster, ondanks het feit dat het duidelijk een niche-product is, een belangrijke mijlpaal. Ook in praktische zin kan de Roadster veel invloed hebben: door het aanzwengelen van de interesse in elektrisch transport kan hopelijk de schaalgrootte van vooral de accuproductie opgevoerd worden, waardoor de prijs van accu’s kan dalen. Omdat bij de meeste elektrische voertuigen de accu een groot (vaak het grootste) deel van de aanschafprijs uitmaakt heeft dit grote invloed. Ook kan het onderzoek naar nieuwe accutypen stimuleren waarin minder zeldzame metalen verwerkt zijn, die minder energie kosten om te maken, die langer mee gaan en die een hogere capaciteit bij een lager gewicht en volume hebben. Hier hebben alle mogelijke vormen van elektrisch transport baat bij, van elektrische fiets via de elektrische scooter tot elektrische (vracht-)auto.

Zoals altijd na een rit in een (min of meer) duurzame auto stel ik mezelf altijd de vraag: zou ik hem kopen? Dat antwoord is, natuurlijk, nee. Sowieso kan ik de ongeveer € 100.000 die deze auto op dit moment (juli 2010) moet kosten simpelweg niet betalen. Zelfs als ik wel zou kunnen betalen zou ik alsnog geen Roadster kopen. Allereerst hebben wij geen auto nodig. Het zou een puur luxeproduct zijn omdat we door onze woonplaats slim te kiezen bijna al onze vervoersvraagstukken zonder auto af kunnen, en dat is natuurlijk vele malen duurzamer dan welke auto dan ook – zelfs elektrisch. Maar zelfs als we in een situatie terecht zouden komen waarin een auto nodig zou zijn, zou ik kiezen voor een praktischer auto: eentje met vier zitplaatsen en een beetje kofferruimte.

Geluid

Als laatste nog dit: als elektrische auto is de Roadster bijna stil. Niet helemaal stil, bij het rijden hoor je een licht gieren van de transmissie, afrolgeluid van de banden, windgeruis, etc, maar hij is veel stiller dan een fossiele auto. Er verschijnen de laatste tijd steeds meer berichten in de media met als strekking dat elektrische voertuigen door hun stilte gevaarlijk zouden zijn. Fietsers en voetgangers zouden ze niet horen en daardoor zou de kans op een ongeval groter zijn. Nu ben ik het er op zich mee eens dat auto’s een groot gevaar voor fietsers en voetgangers zijn, maar dat komt meer door hun gewicht en snelheid (en vooral de onoplettendheid van bestuurders) dan door geluid. Hier en daar gaan stemmen op om verplicht een geluid aan elektrische (en hybride) auto’s toe te voegen om fietsers en voetgangers te waarschuwen.

Nu ben ik in geen enkel opzicht expert op dit gebied, maar ik heb inmiddels in diverse elektrische voertuigen gereden en heb geen extra gevaar voor fietsers en voetgangers bemerkt ten opzichte van een fossiele auto – mits je als bestuurder rekening houdt met de eigenschappen van het voertuig waar je in/op rijdt. Ik vraag me dan ook af of wel eens grondig onderzoek gedaan is naar de vraag of stille auto’s wel zoveel extra verkeersdoden opleveren. Ik denk hier niet al te licht over, want juist ik vind dat écht duurzame verkeersdeelnemers als voetgangers en fietsers zoveel mogelijk beschermd zouden moeten worden.

Tegenover de mogelijke extra verkeersdoden staan de 50.000 mensen die in Europa jaarlijks overlijden als gevolg van verkeerslawaai. Ik hoop dat er goed gekeken wordt naar hoe het echt zit voordat de politiek overgaat tot overhaaste maatregelen (om te laten zien dat men ‘daadkrachtig’ is, zoals wel vaker gebeurt). Ik denk dat de oplossing, zo er al een probleem zou zijn, eerder zou kunnen zitten in een stukje extra aandacht bij de rij-opleiding, en bij de verkeerslessen van scholieren. Gelukkig zijn er meer mensen die kritisch over deze ontwikkelingen zijn. Ik ben op dit moment van mening dat stiller (en minder) verkeer juist een zegen voor de maatschappij zou zijn.

Laatste opmerking over geluid: in de ongeveer 24 uur dat ik de Roadster gehad heb was hij geen moment echt stil. De Roadster beschikt over een koelsysteem voor accu, motor en controller, en dat koelsysteem heb ik alle momenten horen werken. Na het rijden, en dan vooral na het trekken van een paar sprintjes begonnen de ventilatoren aan de voorzijde van de auto een poosje flink te blazen, maar ook als de auto gewoon ergens stond was een zacht geklater van het koelmiddel hoorbaar. Ook tijdens het laden koelde de auto de accu actief. Op geen enkel moment zijn deze geluiden hinderlijk, maar ze zijn duidelijk anders dan bij een fossiele auto.

The New Motion

Zoals ik al aan het begin van dit stukje al zei werd de Tesla Roadster zeer vriendelijk ter beschikking gesteld door The New Motion, een bedrijf wat een uitgebreid scala aan diensten aanbiedt op het gebied van elektrisch vervoer. Elektrische auto’s kunnen worden aangeschaft of geleased, ze kunnen oplaadpalen laten plaatsen, een onderhoudsplan verzorgen, vervangend vervoer regelen en nog veel meer. Neem maar eens een kijkje op hun website, en lees bv. hun interessante blog.

Alef en Kim, ontzettend bedankt voor het ter beschikking stellen van de Roadster, het heeft onze trouwdag nog mooier gemaakt dan hij al was.