Op vrijdag 29 april 2011 mocht ik een Nissan Leaf ophalen om er een week mee te rijden. Een fantastisch aanbod van Laurens van der Horst van Bureau Spraakwater, wat ik natuurlijk maar al te graag aan nam. Een ‘standaard’ artikel over wat ik van de auto denk volgt, maar hier alvast een van-dag-tot-dag rij-impressie:

Vrijdag 29-04

File...

Rond vijf uur ‘s middags heb ik de Leaf opgehaald bij Laurens, en na een korte instructie ben ik op weg. De bediening van de basisfuncties die nodig zijn om te rijden is erg eenvoudig. Het is druk in Amsterdam, veel fietsers en voetgangers in het oranje op de weg en niet allemaal meer nuchter. Ik hield de Leaf in Eco-modus om hem een beetje tam te houden. Vanuit het centrum reed ik naar de A10 en vanaf daar naar het VU Medisch Centrum waar mijn vrouw werkt. Het was erg druk op de weg en voor het eerst sinds tijden stond ik weer eens in de file. Niet leuk, ook niet in een elektrische auto maar het gaf me wat tijd om de auto beter te leren kennen.

Vanaf het VUMC zijn we over de A10/A1 naar huis gereden. Onderweg nog een klein beetje file gehad, maar het viel mee. Het was nog wennen aan de Leaf maar het opvallendste was dat het eigenlijk zo gewoon reed. Deze route was ongeveer 50km en dat betekende dat de accu nog lang niet leeg was. Omdat ik wilde zien hoe het werkte heb ik de Leaf tijdens het eten een uurtje of twee aan de lader gezet. Na het eten ben ik naar een vriend in Utrecht gereden, en we hebben een groot deel van de avond door Utrecht gereden. Hij staat op het punt een leaseauto van zijn werk uit te kiezen en hij was zeer onder de indruk van de Leaf.

Bij thuiskomst gaf de actieradiusmeter nog 42km aan. Ik heb de Leaf ‘s nachts bij mijn schoonouders op de oprit gezet zodat hij daar op kan laden. Het had op zich bij ons voor de deur ook wel gekund, maar in tegenstelling tot de Tazzari Zero kan het laadsnoer tijdens het laden niet vergrendeld worden en dat betekent dat een grappenmaker niet alleen de stekker er uit kan halen maar ook het hele snoer mee zou kunnen nemen. Dat risico wilde ik niet nemen.

Zaterdag 30-04

We hebben ons het bos in laten sturen

Koninginnedag. ‘s Ochtends heb ik een vriend geholpen met het installeren van zonnestroompanelen. Het had prima op de fiets gekund – het was maar een paar honderd meter verderop – maar omdat ik de Leaf aan zoveel mogelijk mensen wilde laten zien heb ik hem opgehaald en meegenomen. Het was weer een groot succes.  Later op de dag ben ik met de Leaf nog langs een andere vriend, mijn ouders en mijn broer gereden. Allemaal heb ik ze een stukje mee laten rijden en allemaal waren ze erg onder de indruk van de auto.

‘s Avonds na het eten zijn we een stukje door het Gooi en Utrecht gaan toeren, langs Lage Vuursche, Soest, Baarn, e.d. We hebben lekker gedwaald over smalle bospaadjes en het heeft iets onwerkelijks om vanuit een compleet stille rijdende auto met het raampje open de vogels te horen fluiten. Dit Youtube-filmpje geeft enigszins een impressie.

Aan het einde van de avond heb ik de Leaf weer geparkeerd op de oprit van mijn schoonouders om hem op te laden. Morgen zijn we van plan wat verder weg te gaan, meer dan de halve actieradius zodat we onderweg bij moeten laden.

Zondag 01-05

Nissan Leaf aan het opladen bij Burgers' Zoo

Eén van de meest gehoorde bezwaren tegen elektrische auto’s is de kleine actieradius. En inderdaad, 150km klinkt niet veel als je vergelijkt met ongeveer 1000km op een tank benzine of diesel. Maar hoe groot is dit bezwaar in de praktijk? Er is maar één manier om dat te testen, en dat is door wat verder weg te gaan.

Als bestemming kozen we Burgers’ Zoo in Arnhem, volgens de routeplanner zo’n 73km bij ons vandaan. Volgens de eigenaar moet je bij snelwegsnelheden rekenen op een actieradius van zo’n 100-120km, afhankelijk van hoe hard je rijdt en andere omstandigheden. Dat betekent dus dat we ons voorbij het ‘point of no return’ zouden begeven, voorbij het punt waarop we zonder bij te laden terug naar huis zouden kunnen keren. Dat kun je allemaal mooi van te voren uitrekenen en op de kaart bekijken, maar het is zo voor de eerste keer in de praktijk toch een apart gevoel.

In het navigatiesysteem van de Leaf kon ik bij het dierenpark geen laadpaal vinden, dus ik heb de dierentuin maar even gebeld. Nadat ik aan de vriendelijke dame had uitgelegd dat we met een elektrische auto kwamen was het snel geregeld dat we ons bij de kassa even konden melden, waarna een medewerker van het park ons naar een parkeerplek met een stopcontact zou leiden. Bij aankomst bij het park verliep het precies zoals besproken, alle lof voor het dierenpark.

Bij vertrek begroette de Leaf ons met een optimistische 190km op de actieradiusmeter, wat al gauw verminderde tot ongeveer 120km toen we een tijdje op de snelweg reden. Dit bleek een behoorlijk nauwkeurige schatting want toen we aankwamen stond er nog ongeveer 50km op de teller.

Na het inpluggen van de Leaf zijn we lekker een dagje het dierenpark ingeweest. Na ongeveer anderhalf uur ben ik gaan controleren of het laden nog goed ging en tot mijn grote schrik was het laden gestopt. Gelukkig kon ik aan het meegebrachte kWh-metertje zien dat de auto het grootste deel van de tijd heeft staan laden, dus er was geen man overboord. Het bleek dat de haspel niet geheel afgerold was waardoor de thermische beveiliging was geactiveerd. Dat was niet zo slim van mij, ik had dat moeten controleren. Na het afrollen van de kabel en het resetten van de thermische beveiliging ging het laden weer door.

Na thuiskomst nog 22km 'in de tank'

Na ongeveer vier uur hadden we het wel gezien in het dierenpark en vingen we de thuisreis aan. De actieradiusmeter gaf 92km aan, voldoende dus voor de thuisreis. Deze waarde bleek wederom vrij nauwkeurig want na thuiskomst zat er nog 22km ‘in de tank’.

Al met al vond ik het geen onprettige ervaring. Stel dat we op een onhandige plek zouden wonen waardoor het OV geen goede optie zou zijn, dan zie ik geen enkele reden waarom ik een dagje dierentuin vanuit een groot deel van Nederland niet met een Leaf zou kunnen doen.

Het grappige is dat we de vorige keer toen we dit dierenpark bezochten ook volledig elektrisch vervoerd zijn, want we zijn toen met de trein gegaan, en in Arnhem rijden nog trolleybussen! Ook een erg bijzondere ervaring.

Bij thuiskomst de auto weer aan het stopcontact geprikt en morgen staat hij weer opgeladen klaar om er mee naar mijn werk te rijden.

Maandag 02-05

File op de terugweg

Vandaag heb ik de Leaf gebruikt zoals de meeste mensen hem zullen gebruiken: voor woon-werkverkeer. Ik woon in Hilversum en ik werk in Utrecht, en de afstand enkele reis is ongeveer 25km.

Normaal gesproken doe ik dit met vouwfiets/trein en dan kost de reis 40 minuten. Met de Leaf heb ik er vandaag op de heenweg 30 minuten over gedaan (geen file) maar op de terugweg heb ik er 50 minuten over gedaan (heel veel file). Netto dus even snel.

Omdat de afstand relatief kort is hoefde ik me geen zorgen te maken over de actieradius, en dus heb ik gewoon met het andere verkeer mee gereden met 100 en 120 km/u. Dit ging probleemloos, de Leaf heeft geen enkele moeite om naar die snelheden te versnellen.

De Leaf trekt de aandacht

Op mijn werk heb ik tijdens de lunchpauze de Leaf aan meerdere collega’s laten zien. Ik denk dat ik met in totaal ongeveer twintig mensen een rondje over het bedrijventerrein heb gemaakt. Zonder uitzondering waren ze erg onder de indruk van de auto.

Hoewel het niet nodig was heb ik voor de zekerheid en ook om te kijken hoe dat ging de Leaf op mijn werk aan de oplader gezet. Ons pand heeft geen stopcontact aan de buitenkant, maar ik kon direct naast mijn raam parkeren, en onder mijn raam zit een stopcontact.

Behalve veel file verliep de terugweg ook weer zonder gekkigheden.

Om een impressie te geven van mijn woon-werkrit heb ik een (vrij saai) filmpje gemaakt. Bekijk hier de delen één en twee.

Dinsdag 03-05

De verwarming verbruikt heel veel energie

Vandaag heb ik niet veel kilometers gemaakt met de Leaf. Ik heb hem gisteravond niet opgeladen omdat er nog bijna 70km op de actieradiusmeter stond en het maar 25km naar mijn werk is. Toen ik vanochtend instapte was het slechts 7 graden buiten, en het was dan ook erg koud in de auto. Dat was natuurlijk een mooie gelegenheid om de verwarming eens te testen.

Na inschakelen was ik wel eens benieuwd naar hoeveel energie die nu verbruikte. De Leaf kan op het display op de middenconsole laten zien hoeveel energie de diverse componenten van de auto (motor, klimaatbeheersingssysteem en de overige systemen) verbruiken. De airconditioning verbruikt meestal zo’n 1,5kW en eerlijk gezegd had ik verwacht dat de verwarming ook een dergelijk vermogen zou pakken, omdat ik verwachtte dat in de Leaf de airconditioning wel als warmtepomp ingezet zou worden. Na inschakelen van de verwarming was ik onaangenaam verrast toen ik zag dat de verwarming 4,5kW verbruikt. Het systeem rekende ook voor dat ik 17km verder zou kunnen rijden als ik het klimaatbeheersingssysteem uit zou schakelen, bijna een derde verder dus. Als ik dit hoge verbruik zie denk ik dat Nissan er voor gekozen heeft om de auto met een simpel verwarmingsspiraal te verwarmen.

Dit hoge verbruik zet me wel aan het denken over het gebruik van de Leaf in de winter. Als het namelijk koud is kan de accu al minder stroom leveren omdat chemische reacties trager gaan. Mede daardoor is de schijnbare capaciteit van de accu ook kleiner, waardoor de actieradius kleiner is. Als de verwarming de hele tijd een dergelijk vermogen trekt zal dat de actieradius nog verder verminderen. In de gebruikershandleiding lees ik dat in de Eco-modus het energieverbruik van het klimaatbeheersingssysteem beperkt wordt, als het morgenochtend weer zo koud is zal ik dat eens testen.

De Leaf aan de stekker naast het raam van mijn kantoor

Zonder problemen haalde ik mijn werk, en op mijn werk aangekomen parkeerde ik de Leaf naast het raam van mijn kantoor. Het is prima weer, dus het laadsnoer leidde ik door het open raam naar binnen, en daar heeft de Leaf het grootste deel van de dag tevreden aan de stroom staan slurpen.

In de loop van de dag heb ik nog een paar collega’s die er gisteren niet waren een ritje over het bedrijventerrein gegeven, en wederom waren de reacties erg positief.

Toen ik ‘s avonds naar huis ging was de accu grotendeels vol, en behalve weer wat file valt er over de thuisreis niet zoveel te vertellen.

‘s Avonds kwamen twee vrienden van me, echte autoliefhebbers, langs om eens te kijken waar ik nu weer in reed. Het leek alsof ze van de auto onder de indruk waren. Natuurlijk, de prijs en de actieradius zijn nog een bezwaar voor veel mensen, maar buiten dat kon de Leaf hun goedkeuring wegdragen.

Omdat we toch nog een aardig stukje gereden hebben staat de Leaf nu voor ons eigen huis aan de stekker. Straks als ik naar bed ga haal ik hem er af, want ik wil niet dat de één of andere onverlaat op het idee komt er aan te zitten of zelfs de laadkabel mee te nemen.

Woensdag 04-05

Vandaag niet veel spannends met de Leaf gedaan. Eigenlijk alleen maar naar mijn werk heen en weer gereden en ‘s avonds nog een klein stukje door Hilversum getoerd.

Donderdag 05-05

Het opladen te zien via het internet

Vandaag weer met de Leaf naar mijn werk geweest. Ik heb maar mazzel dat het toevallig voor veel mensen net vakantie is want het is vrij rustig op de weg. Gisteren ben ik er achter gekomen dat de Leaf via het internet te benaderen is. Daarmee zijn een paar heel leuke dingen te doen:

• Het oplaadproces kan in de gaten gehouden worden. Hoe vol de accu is, of de auto wel daadwerkelijk laadt, hoeveel kilometer op dit moment gereden kan worden en over hoeveel tijd de accu voor 100% geladen is.
• Het klimaatbeheersingssysteem kan in- en uitgeschakeld worden. Dit is niet alleen comfortabel, je stapt dan in een voorverwarmde of -gekoelde auto, maar als de auto aan de stekker hangt kan het de actieradius ook vergroten omdat de airconditioning of kachel dan op netstroom werkt. Het klimaatbeheersingssysteem hoeft dan geen schaarse energie uit de accu te gebruiken om de auto op temperatuur te krijgen.
• Met de routeplanner op de website kan een route uitgezet worden naar een bestemming. Deze route houdt rekening met de actueel mogelijke actieradius, heeft weet van laadpalen langs de route en kan via internet geüpload worden naar de auto. Na het instappen in de auto kan deze route gekozen worden.
• Je kunt per dag, week en maand je eigen rij-statistieken inzien. Zo wordt er o.a. getoond hoeveel kilometer je afgelegd hebt, hoe zuinig je gereden hebt en zelfs hoeveel remenergie je teruggewonnen hebt en hoeveel energie de airco/kachel verbruikt hebben. Erg leuk voor een meetgek als ik.

De airco en kachel kunnen op afstand in- en uitgeschakeld worden

Behalve deze leuke en nuttige dingen heeft Nissan een soort competitie opgezet voor Leafrijders. Je kunt je Leaf hiervoor aanmelden en dan uploadt de auto periodiek wat statistische gegevens naar een server van Nissan, zoals aantal ritten, afgelegde kilometers, energieverbruik per kilometer, actieradius per dag, etc.

Dit is natuurlijk enorm slim van Nissan want op deze manier krijgen ze heel veel gebruiksgegevens van dit type auto in handen wat erg waardevol is. In Nederland staan vier Leafs aangemeld, en van die vier rijd ik het zuinigst Op de wereldranglijst sta ik nummer 285 van in totaal 465 aangemelde Leafs. Verreweg de meeste Leafs staan geregistreerd in Japan.

Morgen is het mijn laatste dag in de Leaf, aan het einde van de dag lever ik hem dan weer in. Het geeft een dubbel gevoel, het is een schitterend stuk techniek die de gadgetliefhebber in mij erg aanspreekt, een prima bruikbare auto en een blik in de toekomst. Toch heb ik ook weer aan de nadelen van het autorijden mogen proeven, en ga ik gewoon weer verder met fiets en OV.

Vrijdag 06-05

Vandaag was mijn laatste dag met de Leaf. Gisteravond heb ik hem nog even door de wasstraat gehaald en gestofzuigd (€ 10?!? Was dat altijd al zo duur?) Vandaag ben ik er weer mee naar mijn werk gereden en het enige wat ik daar over kan zeggen is dat het me verbaast hoe snel dat normaal wordt. Op mijn werk heb ik hem nog even volgeladen omdat het wel zo netjes is om hem in te leveren met een zo vol mogelijke accu.

De rit naar Amsterdam verliep ook zonder gekkigheden, behalve dat ik in Amsterdam een aanwijzing van het navigatiesysteem verkeerd interpreteerde en via de IJtunnel nog even in Amsterdam-noord geweest ben. Na aankomst heb ik de Leaf aan de laadpaal gehangen en ik heb de eigenaar een flesje Nederlandse wijn uit Gelderland overhandigd om hem te bedanken voor het geweldige kado wat het voor een week lenen van een splinternieuwe Leaf toch is.

Laurens, ontzettend bedankt voor het lenen van de Leaf, het was een heel leuke en leerzame week. Zo heb ik geleerd dat een auto met een actieradius van 120-150 km veel bruikbaarder is dan je op het eerste gezicht zou denken en dat actieradius-angst na een paar dagen vanzelf verdwijnt.

De komende tijd zal een compleet verslag schrijven over mijn ervaringen met de Leaf.