Het jaar 2008 is alweer bijna voorbij, en wat voor een jaar was het… De prijs van ruwe olie steeg naar de ongekende hoogte van US$ 150 en meer, om slechts een paar maanden later te dalen tot onder de US$ 50. Beide uitersten hadden hun uitwerking op het gebied van (duurzame) energie. Of het een gevolg of een oorzaak was van de sterk wisselende fossiele brandstofprijzen is mij niet duidelijk, maar er verscheen er een nieuw woord in het nieuws: kredietcrisis. Eén gevolg van de kredietcrisis is duidelijk: minder economische activiteit = minder (fossiel) energieverbruik, maar dit zal naar verwachting slechts tijdelijk zijn. Zodra e.e.a. weer aantrekt zal de vraag naar fossiele brandstoffen weer stijgen en naar verwachting gaat de prijs dan weer sterk omhoog. Een ander gevolg van de kredietcrisis is dat er minder geïnvesteerd wordt in zowel fossiele als duurzame energie, waardoor het prijseffect mogelijk versterkt wordt als de vraag weer stijgt. In begin 2008 werd de SDE gestart, een subsidieregeling voor duurzame energie. In eerste instantie alleen voor zonnestroompanelen, later ook voor zonneboilers. Groot was in eerste instantie de vreugde dat er eindelijk weer iets aan stimulering van duurzame energie gedaan werd, groot was later onder kenners ook de teleurstelling toen de SDE een papieren tijger bleek: om er voor in aanmerking te komen moet zeer veel papier- en installatiewerk gedaan worden, en er moet een (maandelijks betaalde) extra meter geplaatst worden. Alleen bij heel grote installaties lijkt het enigszins rendabel om er aan te beginnen en dan nog is het erg omslachtig.
Ook voor mijzelf was 2008 een interessant jaar. Begin 2008 betrokken we onze nieuwe woning, zo’n verhuizing en het klussen kost altijd veel tijd en energie. In april kwamen de zonnestroompanelen uit hun winterslaap en werden ze op het dak geplaatst. In juni heb ik een elektrische scooter gekocht, die helaas meermaals defect raakte en die ik daarom geretourneerd heb, dat was erg jammer. Eind juni schoven een aantal bekende gezichten bij ons aan tafel aan voor een “zonne-housewarming”. In augustus kon ik onverwacht de Nuna 4 in het echt bewonderen. In september was er voor de tweede keer de Schoner Vervoer Toer, waar ik o.a. kennis maakte met een auto op houtgas. In oktober ben ik bij de eigenaar van die auto langsgeweest die mij er alles over heeft verteld en me er zelfs in heeft laten rijden. Ook in oktober zond de VPRO de vierdelige televisieserie Energie in Overvloed uit waar veel mensen naar gekeken hebben, en die veel discussie losmaakte. En te slotte begon ik op één december bij mijn nieuwe werkgever, de firma Econcern, een bedrijf wat enorm actief is op het gebied van duurzame energie.
Wat kunnen we voor 2009 verwachten? Toekomstvoorspellingen zijn altijd gevaarlijk, maar het kan leuk zijn eens wat balletjes op te gooien. De kredietcrisis zal grote investeringen op veel gebieden bemoeilijken, en dat geldt ook voor investeringen in fossiele en duurzame energie. Daarvan zal in 2009 nog niet zoveel merkbaar zijn denk ik, maar sommige bronnen verwachten een economische opleving in 2010, en aangezien economische activiteit gelijk staat aan (fossiel) energieverbruik zal ook het energieverbruik stijgen. Als dan blijkt dat er te weinig geïnvesteerd is in energie konden de prijzen van olie en gas wel eens naar nieuwe recordhoogten stijgen. Ook zal in 2009 in Nederland het zgn. capaciteitstarief ingevoerd gaan worden, waarmee een groter deel van de kosten van gas- en elektriciteitsverbruik in het vaste deel gaan zitten. Dat is jammer, en in mijn ogen een verkeerde beslissing, want daarmee zet je mensen niet aan tot besparen. Maar het is een logisch gevolg van de beslissing om de energiebedrijven te privatiseren (waar ik dan ook niet voor ben). De tijd zal leren wat voor effect dat op de energieprijzen heeft, vermoedelijk zal het vooral voor mensen met laag verbruik – zoals wij – een stijging van hun energierekening betekenen. Is dat nou de beloning voor goed gedrag? Ik kan niet goed begrijpen dat de politici die hierover gaan de mond vol hebben van energiebesparing e.d. maar tegelijk dit gewoon door laten gaan. Verder begint 2009 op energiegebied gelijk ‘goed’ met hommeles tussen Rusland en Oekraïne over gasleveranties.
Ik hoop dat ik in het nieuwe jaar meer nieuwsberichtjes kan plaatsen dan in de afgelopen maand, maar ik ben nog steeds aan het wennen op mijn nieuwe werk en dat kost nog veel energie.
Verder wil ik deze website technisch anders gaan organiseren. De site bestaat nu uit een verzameling losse html-pagina’s en hoe meer de site groeit, hoe minder makkelijk hij te beheren is. Ook ben ik begin dit jaar begonnen met een Engelstalige versie, maar omdat het veel te veel werk is ben ik daar ook bijna gelijk weer mee gestopt. Ik wil aan de gang met een CMS zoals bijvoorbeeld Joomla zodat een update of wijziging van de site veel minder tijd kost dan nu. Tegelijk ben ik aan het nadenken over een herontwerp, een ander logo, een andere kleurstelling, etc. De site ziet er nu al twee jaar hetzelfde uit en het begint te kriebelen.
Het jaar is nu bijna om, tijd om iedereen het allerbeste te wensen. Veel gezondheid en geluk gewenst, wind op je windturbine, zonlicht op je zonnestroompanelen en zonneboiler, en weinig problemen met je SDE-subsidie gewenst!
Ik probeer mijn nieuwsberichtjes altijd zo positief mogelijk te houden. Dat doe ik vooral omdat ik deze website voor mijn lol maak, maar daarnaast heb ik met deze website ook een doel: mensen laten nadenken over (duurzame) energie – en dat doe je volgens mij het beste met een positieve instelling. Toch valt het niet altijd mee om het positieve vast te houden. In Nederland is het (economische en politieke) klimaat voor duurzame energie al jaren ronduit slecht. Onze ‘leiders’ hebben hun mond vol van duurzaamheid maar in de praktijk komt er weinig van terecht. De fossiele marktpartijen houden krampachtig vast aan hun gevestigde belangen, en omdat hun invloed groot is beperkt dat de mogelijkheden voor duurzame energie. Energiebedrijven adverteren met een groen imago, maar ondertussen worden er grote kolencentrales gepland – en door de regering zonder écht duurzame concessies 
Het gevaar bestaat om boos of moedeloos te worden van dit soort zaken. Het is makkelijk om weg te zinken in een soort slachtofferrol en blind om je heen te slaan naar overheid en bedrijven. Dat lijkt me niet constructief. Ook moet nooit vergeten worden dat bedrijven precies doen wat hun klanten van ze vragen, en dat we een overheid hebben die we – gelukkig – zelf gekozen hebben. Met enige stelligheid kan dus gezegd worden dat de situatie op het gebied van duurzaamheid in Nederland door de meerderheid van de Nederlanders over zich afgeroepen is. Hoe komt dat dan? Zien mensen het belang niet? Weten ze het niet? Weten ze het wel maar kan het ze niet schelen? Is fysieke rijkdom nu belangrijker dan een goed leven later? Ik zie mezelf echt niet als bijzonder slim, maar ik kan er niet bij waarom we niet met zijn allen bovenop een soort ‘duurzaamheids-Deltaplan’ duiken. Een relatief korte tijd flink investeren en veranderen – nu het ons nog zeer goed gaat, wat de kranten ook beweren – en we zitten qua energie voor altijd op rozen. Uit zon, wind en water kunnen we alle energie halen die we nodig hebben, als we het maar willen. Maar we willen het blijkbaar niet.
Om met een positieve noot te eindigen – want daar hou ik van – zag ik dat er ook nog bedrijven zijn die wel modern zijn en vooruit denken. In Dronten is het bedrijf 
Het 
De Twentenaren hebben niet een sponsor met zulke diepe zakken als die van het 