"Alleen voor de liefhebber"

Doordat ik bijna elke dag met de trein naar mijn werk reis lees ik regelmatig één of meerdere gratis dagbladen. Vanochtend trof ik een Dagblad De Pers met daarin de rubriek “In business: Eco-nomie” met op die pagina wat artikelen over duurzame energie. Het grootste artikel kopte “Alleen voor de liefhebber; wie zonnepanelen op zijn dak wil, ontmoet grote hindernissen“. Dat interesseerde mij natuurlijk meteen, want ik heb zelf een klein hindernisje moeten overwinnen (Nuon die niet mee wilde werken aan het op juiste wijze verwerken van ons negatieve elektriciteitsverbruik) maar ik weet van anderen met zeer lage of zelfs negatieve verbruiken dat ze grote problemen met de netbeheerder en/of leverancier gehad hebben.

Ook het deelnemen aan de SDE-regeling is een kwestie van volhouden en een lange adem. De aanvraag was al na twee dagen overtekend, de meterkast moet aangepast worden wat maanden op zich laat wachten (en veel geld kost), het uitbetalen van de vergoedingen duurt lang, en daarbovenop zijn er dus de leveranciers en netbeheerders die blijven dwarsliggen.

Hier een link naar het artikel waarin nogal wat kritiek geuit wordt op de SDE-regeling en alle bijkomende problemen. Ik ben het grotendeels eens met de kritiek. Als we kijken naar Duitsland dan geldt daar een stimuleringsregeling die simpeler en vooral minder wispelturig is. Aanvragen worden het gehele jaar door gehonoreerd, de betaling geschiedt uit een kleine heffing op elektriciteit en niet uit een overheidspotje welke afwisselend open en dicht gaat. Het resultaat: een veel groter deel van de Duitse energie-opwekking is duurzaam.

Op de website van ECN zijn heel andere geluiden te horen. In een artikel wordt het Duitse systeem beschreven met zinnen als “Duitse subsidie kraakt onder zijn succes” en “Je vangt hier en daar al de eerste signalen op dat het in Duitsland uit de hand loopt“. Het artikel verzuimt precies te vermelden waarom en hoe het in Duitsland “uit de hand zou lopen”. Als je kijkt naar het resultaat lijkt het mij just enorm goed gaan daar. Ook de kosten vallen best mee, de gehele regeling wordt betaald uit een heffing van slechts een halve cent per kWh. ECN zat vroeger in de kernenergie en adviseert o.a. de overheid over energiezaken. Een typisch geval van “wij van wc-eend adviseren wc-eend”?

Het leuke van het werken bij een onderneming die binnen de eigen organisatie nogal wat aan eigen ontwikkeling doet is dat ik in mijn functie regelmatig tegen zeer leuke zaken aanloop.

Zo ook afgelopen vrijdag, tijdens de koffiepauze werd er voor mijn neus een ijskar op zonnestroom in elkaar gezet! Gelukkig stond er een website-adres groot op de zijkant, en als je die website bezoekt dan zie je dat deze ijskar zowel te huur als te koop is. Wat een ongelooflijk leuk idee – en nog slim gedaan ook. Wanneer worden er de meeste ijsjes verkocht? Juist – als het zonnig weer is. De ijskar heeft dan geen externe energiebron nodig en draait op de energie uit de zonnestroompanelen die tegelijk ook afdakje zijn. De persoon die de kar in elkaar aan het zetten was vertelde me dat de koelinstallatie de ijsruimte binnen een uur op -10 graden C heeft, en daarna door kan koelen tot -14 graden C.

Ik vind het echt een heel leuk apparaat waarmee je mensen spelenderwijs in contact brengt met de mogelijkheden van zonnestroom.

‘The Big Picture‘ is een website waar elke paar dagen schitterende foto’s geplaatst worden over de meest uiteenlopende onderwerpen. Gisteren was Earth Day aan de beurt, sinds 1970 een jaarlijks terugkerende dag waarop veel mensen stilstaan bij milieuproblemen e.d. De twee onderstaande foto’s (klik voor vergroting) sprongen er voor mij uit:

Op de eerste foto een grote thermische zonnecentrale, ook bekend als CSP (Concentrating Solar power). Grote spiegels die met de zon meedraaien verhitten een warmtewisselaar op een toren, waar water in stoom wordt omgezet waarmee een turbine en generator worden aangedreven. In warme, zonnige klimaten is dit een efficiënte manier van opwekken van elektriciteit. Een groot voordeel is dat de zonnehitte kan worden opgeslagen waardoor ook ‘s nachts geproduceerd kan worden. Ook is er vaak flink veel restwarmte over waarmee bijvoorbeeld zeewater ontzilt kan worden tot drinkwater. Hierdoor wordt een zeer groot deel van de zonnewarmte efficiënt gebruikt waardoor dit een rendabele manier van energie opwekken is. De enige redenen dat het nog niet veel gebeurt is dat het veel kapitaal (geld) vergt, vanuit de opweklokaties in de woestijn moet de elektriciteit naar de verbruikers getransporteerd worden en veel van de regio’s waar dit mogelijk zijn zijn politiek niet stabiel, wat investeerders tegenhoudt.

Op de tweede foto een enorm grote windturbine onder constructie. Het zou een 6MW turbine moeten zijn, wat op dit moment het grootste model is wat daadwerkelijk gebouwd is. De foto laat duidelijk zijn wat voor een enorme schaal de windturbines bereikt hebben. Hoe groter de windturbine, hoe groter uiteraard de opbrengst, maar ook hoe lager over het algemeen de prijs per opgewekte kWh door schaalvoordelen. Ik heb al ergens gelezen dat 10MWp windturbines al op de tekentafel staan, waarmee de prijs per kWh nog verder daalt. Zo wordt windenergie elke keer concurrerender met fossiele energie.

Iets anders: ik ben iets gevorderd met het omzetten van deze website naar WordPress, het zou kunnen zijn dat ik bij het experimenteren de huidige website voor korte perioden offline moet halen. Wees niet bang, dat is een goed teken

Ons hele huis hangt vol met spaarlampen. LEDlampen heb ik wel eens geprobeerd maar ik was er totaal niet tevreden over: de lichtopbrengst vond ik maar matig, de lichtkleur leek meer op maneschijn en daarbij gingen ze binnen een half jaar allemaal kapot. Omdat de spaarlampen prima voldoen heb ik al een tijd niet meer naar LEDlampen gekeken.

Oxxio biedt hun klanten een gratis LED-lamp aan, de Lemnis Pharox. De lamp verbruikt 4 Watt en zou evenveel licht moeten geven als een 40 Watt gloeilamp. Zelf hebben we geen Oxxio maar mijn ouders wel, en dus kon ik op hun naam de gratis lamp bestellen. Toevallig hebben we boven de eettafel drie dezelfde lampen hangen, waar nu drie dimbare Megaman spaarlampen in zitten. Als test heb ik drie verschillende lampen (een 40 Watt gloeilamp, een 11 Watt spaarlamp en de 4Watt LEDlamp) naast elkaar ingeschroefd om het verschil te kunnen zien. Omdat een plaatje meer zegt dan 1000 woorden, eerst maar een plaatje:

Een paar zaken vallen gelijk op. Ten eerste het feit dat de LEDlamp duidelijk minder licht geeft dan de 40 Watt gloeilamp, en dat is toch wel erg jammer. Veel fabrikanten van LEDlampen begaan dezelfde fout door de hoeveelheid licht die hun lamp produceert hoger te publiceren dan hij in werkelijkheid is. Het resultaat: een teleurgesteld en afwachtend publiek en uiteindelijk minder verkoop van LEDlampen. Erg jammer, en ook erg dom.

Het tweede wat me opviel, en in het echt is het nog erger dan op de foto, is de groene kleurzweem van de LEDlamp. De spaarlamp geeft een iets koelere kleur dan de gloeilamp, maar is voor huiskamergebruik nog prima. De LEDlamp geeft echter een ongezellig en naar licht, meer iets voor in een gevangenis…

De gloeilamp straalt vrijwel helemaal rondom, terwijl de spaarlamp maar vooral de LEDlamp in de richting van hun ondoorzichtige basis geen licht uitstralen. In onze lampen maakt dat niet veel uit, maar in andere gevallen kan het zichtbaar zijn.

De LED lamp is iets langer dan de spaarlamp, en beiden zijn een stuk langer dan de gloeilamp. Vroeger was dat nog een echt nadeel, maar tegenwoordig zijn bijna alle lampen op spaarlampen berekend en is dat geen probleem meer.

Het vermogen van de lampen heb ik nagemeten met mijn Conrad Energy Monitor 3000, en bij alledrie de lampen komt dat overeen met wat de fabrikant beweert. Dat valt dan weer mee.

Ondanks dat sommige testen de lamp positief beoordelen ben ik er niet kapot van. Misschien is het een aardige lamp als buitenverlichting, of voor in de kelder o.i.d., maar niet voor in een leefruimte. Er zitten nu weer gewoon drie dimbare spaarlampen ingeschroefd, en dat bevalt een stuk beter.