Translation is in progress

Arno Claasen of The Good Car Company () kindly offered me a test drive in a Tazzari Zero on October 8th, 2010. In this article I’ll describe my experiences during that test drive. We drove on all kinds of roads, from the Amsterdam city centre to secondary roads and the motorway, too. This give me a good impression of the properties of the car under different circumstances.

Can this compact Italian two-seater participate in the upcoming market for electric cars? Read on about my experiences.

Tazzari

Tazzari () is an Italian Imola-based company which has been active since 1963, designing and producing cast aluminium frames. According to their website () they mainly produced ski lift systems.  Since 2009 one of their divisions builds the Zero (), an electric car with a cast aluminium frame.

De vehicle

The Zero has a cast aluminium frame, covered by plastic body panels. The 15kW three-phase synchronous electric motor is located between the rear wheels, directly behind the occupants. 15kW of power doesn’t seem like much but first of all the Zero is extremely light (the curb weight is 542kg) and secondly the power of an electric motor cannot be compared directly with that of an internal combustion engine. The torque developed by an electric motor is relatively high, especially at low rpms – in case of the Zero 150Nm – and that means it’s possible to accelerate briskly, even with ‘only’15kW of power.

A internal combustion engine delivers its torque only at higher rotational speeds and that’s why these engines are nearly always oversized for their application. A fossil car with a very small internal combustion engine would attain reasonable a top speed, but wouldn’t accelerate very fast – something the spoilt modern consumer wouldn’t accept. (Incidentally, this is why it is possible to reach an excellent fuel economy with a hybrid car like the Toyota Prius; it’s undersized internal combustion engine would leave it lacking in acceleration but the electric motor compensates for this with high torque at low speeds. This allows the small internal combustion engine to run in a very efficient power band at cruising speeds. But I digress.)

The Zero has one fixed mechanical reduction, so no gear changes are necessary when driving. That’s another advantage of an electric motor; its torque remains high throughout its speed range. This makes construction of the car simpler, lighter, cheaper and more reliable.

The battery is located under the floor and that keeps the centre of gravity very low. This is advantageous for road handling, it’s possible to corner the Zero at quite high speeds. The battery uses lithium-iron-phosphate () chemistry and has a capacity of about 13kWh (I could not find a clear source). The factory specifications say it’s possible to drive 140km on a single charge.

The Zero has four independently sprung wheels with alloy rims, each with its own disc brake. These brakes are unboosted, but that’s no problem because the vehicle is very light. The Zero also has no power steering which is also no problem, again because it’s very light.

The motor controller controls the amount of power that reaches the motor from the batteries, but also takes care of regenerative braking. As in nearly all electric cars, when the accelerator is released or when the brake pedal is pressed lightly, the motor is turned into a generator which allows part of the braking energy to be led to the battery. This is one of the areas in which driving an electric car is very similar to driving a fossil car. The controller has been programmed make letting go of the accelerator feel exactly like engine braking in a fossil car. When the brake pedal is depressed further the brake calipers squeeze the discs like in a fossil car and that allows the Zero to brake powerfully.

For full specifications see here ().

Exterior

The Zero’s looks seem to divide the world. People either love it or hate it. I’m not really interested in how cars look, and never have been. In my opinion other things are much more important, like reliability, safety and efficiency. I don’t think the Zero is distinctly ugly, I think it looks kind of cute. Because of its short length its dimensions take some getting used to when looking at it from the side, but it’s nothing to be ashamed of. But taste is personal, so everyone can think of it what he or she wants.

a

The Zero’s most striking feature from the outside is it compactness. It’s 2.88m long, 1.56m wide and 1.43m tall. The Smart ForTwo (), maybe smallest modern fossil car that’s available on the market now, these measurements are 2.69m, 1.56m and 1.54m respectively. There is, however, a big difference in weight; the Zero has a curb weight of 542kg and the Smart one of 730kg. As is nearly always the case on compact cars, the wheels are mounted on the extreme corners of the car to maximise the internal space.

The standard Zero comes with 15″ alloy rims, probably to keep the weight as low as possible.

There’s not much to say about the exterior which can’t be seen in the images. Everything you’d expect on a normal car is present; a roof, windshield, windshield wipers, wing mirrors (with built-in turning indicators), headlights, tail lights, turning indicators, registration plates. As is often the case, a picture is worth a thousand words.

Luggage room

The Zero is obviously not very big, but still the luggage room did not disappoint me. Of course, a tent, clothing and food for two weeks won’t fit but that’s not what this car is meant for. (On the other hand; it seems an interesting idea to me travel with such a car from charging point to charging point. I think it should be possible to travel 300km, maybe 400km per day, which means I could travel to Paris in less than two days. A wholly different way of travel.

Shopping for groceries goes fine, I estimate a crate of beer will fit in the rear compartment, together with some other groceries. If there’s no passenger it’s possible to store some stuff on the right seat.

The picture shows the filler cap of the small petrol tank for the heating system (more about that later on).

On the front side of the car there’s a smaller compartment under the bonnet, primarily for storing the charging cable but big enough to store additional items.

The charging connector is located under the bonnet as well. When not in use it can be covered by a white plastic cap to keep the moisture out. Whilst charging the bonnet can be closed to prevent some one from disconnecting the charging cable.

On the right side under the bonnet is the small tank of windshield washer fluid.

Getting in

After getting into the car I slid into quite a comfortable chair with adjustable headrests. When I got on the chair was in its hindmost position against the back cabin partition, which was exactly right for my length. If you’re much taller than I am (1.88m) it might a problem to get seated comfortably. The chairs are mounted on rails and can be adjusted, so shorter people shouldn’t have any problem.

Partially because the wheels are mounted at the extreme corners of the vehicle the inside room is not cramped at all. Only the view through the windshield on the very short bonnet reveals that this is a very small car.

The control elements are very conventional. The steering wheel has a normal shape and position with the horn in the centre. This indicates that there is no airbag, more about this later on. To the left of the steering wheel are the switches for the turning indicator and the lights and to the right of the steering wheel is the switch for the windshield wipers. The ignition is situated, as it is in most cars, on the right side of the steering column. No surprises here.

The Zero Zero is an automatic, so it has only two foot pedals, accelerator and brake. The pedals are big enough and space far enough apart so that my size 44 didn’t hit them simultaneously. To the left of the pedals, all the way at the left outer wall (also on the extreme right side for the passenger), is a foot rest which, although a bit close for some one of my length, was nice to brace myself in fast corners.

The speedometer is located high on the centre console where it can be read easily. The scale ends at 100 km/h which is just about the Zero’s top speed as well. To the right of the speedometer is the battery gauge which displays the percentage of battery capacity left.

Below these two dials are four lighted buttons which are not found in any other car. From left to right:

• Red: this button activates the ‘race-mode’; the motor delivers its full power and torque, at the price of reduced range – if the driver uses this extra power. In this mode the top speed is higher than 100 km/h.
• Yellow: this button activates the ‘balanced mode’, which is a balance betweem the race- and the economy mode.
• Green: this button activates the ‘economy mode’ which limits the motor’s power output but stretches the range to 140 km – at least according to the manufacturer.
• Blue: this button activates the ‘wet/slippery road mode’. This mode limits torque so the rear wheels won’t spin on slippery surfaces. The top speeds is limited to about 65 km/h.

These four buttons allow the Zero’s character to be set from sporty to economic. The buttons can be pushed at any time during driving, making it possible to, whilst driving in the eco-mode, quickly switch to the race-mode is full power is suddenly needed. The character of the accelerator also changes between the different modes, more about that later on.

The four buttons also serve as a charging indicator, as demonstrated in this movie.

Just below these four buttons is a standard DIN slot for a car stereo, and a radio with CD- and MP3-player is standard equipment. It can easily be replaced with a stereo of choice.

Below the stereo this model of the Zero had something special: the controls for the heater. Why is this special? Well, a heater is not standard equipment for the Zero. This is because the best property of an electric motor (its very high efficiency) is a disadvantage in this respect, because it produces hardly any waste heat. In a car with an internal combustion engine this waste heat is used to heat the passenger space, but this doesn’t work in an electric car. Technically, it wouldn’t be a problem to install an electric heater but because this consumes much electricity this would reduce the car’s range dramatically.

That’s why the Zero (and some other electric cars as well) is equipped with a petrol-fuelled heater. A few litres of petrol easily lasts weeks or even months. Alternative fuels like for instance bio-(m)ethanol are sometimes used to replace petrol for environmental and emission reasons. I don’t know if the heater in this particular Zero can run on alternative fuels. For a car living in the Dutch climate, a heater seems an essential accessory to me, not only for comfort but also for safety: defogging the windows works much better with heated air.

An airconditioning or climate control isn’t standard either, but can be ordered as an option according to the website.

Nog verder omlaag bevinden zich de twee groene knoppen van de vooruit/achteruitselectie. De bediening is het toppunt van eenvoud: als je vooruit wil rijden druk je op de ‘vooruit’-knop en als je achteruit wilt rijden druk je op de ‘achteruit’-knop. Bij het bedienen van de beide knoppen moet het rempedaal ingetrapt zijn.

Helemaal onderaan de middenconsole zit de schakelaar voor de alarmlichten en op het horizontale gedeelte van de middelconsole zitten nog een aantal schakelaars voor mistverlichting, bediening van de elektrische ramen e.d. Ook zit er een grote rode knop, dit is de safety-knop welke de accu direct loskoppelt van de rest van de auto, zodat in het geval van kortsluiting o.i.d. de schade beperkt blijft. Ook een conventionele handrem ontbreekt niet, en deze moet bij het parkeren altijd aangetrokken worden. De elektromotor loopt erg licht, en zelfs op een lichte helling zal de auto al gaan rollen als de rem losgelaten wordt.

De buitenspiegels zijn elektrisch verstelbaar met de bedieningselementen die bij de linker buitenspiegel zitten, dit is uiterst conventioneel opgezet.

Over de rechterzijde van het dashboard valt niet veel te vertellen. Er is voorzover ik kon zien geen dashboardkastje, alleen bovenop een verdiept plateau om wat kleine spullen neer te leggen. In dat plateau zit ook de uitgang van de sigarettenplug, voor voeding van bv. een navigatiesysteem of het opladen van een mobiele telefoon.

Rij-impressie

Het ‘starten’ van de Zero is identiek aan het starten van een fossiele auto: de contactsleutel moet twee klikjes rechtsom gedraaid worden en dan is de auto ‘aan’. Slechts het oplichten van de meters op het dashboard en het gaan branden van de gele knop (gebalanceerde modus) verraden dat de auto klaar is voor gebruik. Geen enkel geluid klinkt, geen enkele trilling is merkbaar en dat is even wennen als je een fossiele auto gewend bent. Omdat de Zero geen rem- en stuurbekrachting heeft loopt er ook geen hydraulisch pompje voor deze onderdelen.

Na het indrukken van de rem kan de vooruit- of achteruit-knop bediend worden. De rem moet flink diep ingetrapt worden, anders reageert de auto niet op de knoppen. Daarna kan de handrem gelost worden en daarmee is de Zero klaar om te gaan.

Het gaspedaal heeft een flink ‘loos’ gebied van een centimeter of vijf voordat de auto begint te rijden. De eerste paar keer was dit even zoeken hoe ver het pedaal ingetrapt moet worden, maar al snel wende het en wist ik precies hoever ik het pedaal in moest trappen om in een gewenst tempo te accelereren. Om heel eerlijk te zijn was ik niet onder de indruk van de acceleratie in de blauwe en groene modus (zie eerder in dit artikel voor de verklaringen van de kleuren). Als er niemand achter je rijdt is het nog wel te doen, maar in de rij voor het stoplicht schakelde ik toch snel over naar de gele modus omdat ik anders het idee had de auto’s achter me in de weg te rijden. In de rode modus is de acceleratie ronduit levendig, en dan is het echt heel leuk rijden met de Zero.

Ik schreef al eerder dat het gaspedaal ook van karakter verandert bij het bedienen van de vier gekleurde knoppen. In de blauwe en groene modus is het makkelijk mogelijk om een constante snelheid aan te houden, maar in de gele en rode modus is het gaspedaal ontzettend gevoelig. Zeker bij snelheden onder de 80 km/u is het moeilijk om een constante snelheid aan te houden. Overschakelen naar de groene (of blauwe) modus helpt dan enorm, het gaspedaal wordt daar wat ‘softer’ van en snelheid houden lukt probleemloos.

Het kwam dus regelmatig voor dat ik bij het wachten voor het stoplicht alvast maar omschakelde naar de gele modus om met het verkeer mee te kunnen komen en, eenmaal op snelheid, weer omschakelde naar de groene modus om een beter te doseren gaspedaal te hebben. Dat is voor eventjes wel leuk maar als je langere tijd met de auto rijdt niet handig. Het mooie van elektrische voertuigen is dat dit gedrag allemaal in de software van de controller geregeld wordt, en dus potentieel makkelijk aangepast zou kunnen worden. Als ik zou mogen kiezen hoe dit aan te passen zou ik de groene modus laten zoals hij is, maar in de gele en rode modus het gaspedaal een soort exponentiële functie geven voor veel power bij het optrekken maar een wat goedmoediger gedrag op snelheid. Dit is echt een verbeterpunt in deze generatie van de Zero.

Het motorgeluid is niet hard maar wel duidelijk hoorbaar. Of, nauwkeuriger, ik vermoed dat het niet zozeer het motorgeluid is wat hoorbaar is, maar het geluid van de (vaste) transmissie. Het is een soort gierend geluid wat evenredig harder en hoger wordt met het toenemen van de snelheid. Het is niet storend en een gesprek is prima te voeren. De eerste tijd is het wel wennen omdat het duidelijk een ander geluid is dan in een fossiele auto.

De remmen zijn prima. Zoals ik al schreef zijn de vier schijfremmen onbekrachtigd, maar door het lage gewicht hebben ze ruim voldoende remkracht, ook bij hogere snelheden. Ze zijn ook prima te doseren en vergde geen enkele gewenning. De Zero is niet uitgerust met ABS.

Het stuur houdt fijn vast en stuurt direct. Ik moet bekennen dat ik de draaicirkel niet getest heb, maar in het Amsterdamse stadsverkeer had ik geen moment het idee dat ik niet krap genoeg kon sturen, dus dat zit waarschijnlijk wel goed. Het ontbreken van stuurbekrachtiging is in een auto van dit gewicht geen gemis en daar komt ook nog bij dat het zwaartepunt van de auto vermoedelijk ongeveer in het midden zal liggen. Daardoor is er minder druk op de voorwielen dan in een voorwielaangedreven fossiele auto en gaat het sturen lichter.

Het bochtengedrag is ronduit leuk. De accu ligt in de dubbele bodemplaat en dus op het laagste punt van de auto, hierdoor ligt het zwaartepunt zo laag als mogelijk is. De Zero stuurt hiermee als een soort kart.

De vering is vrij hard en ik vermoed dat de banden ook vrij hard opgepompt zijn (om de rolweerstand te verlagen). Op goede asfaltwegen is hiervan niet zoveel merkbaar, maar op klinkerweggetjes wordt dit toch wel duidelijk. Oncomfortabel is het niet, maar het zal niet naar ieders smaak zijn. Laten we zeggen, als je momenteel een Franse of Amerikaanse auto rijdt zou ik goed nadenken voordat je een Zero koopt

Het rijden op de snelweg was even wennen, ik voelde me in eerste instantie vrij kwetsbaar in zo’n wegluis, maar dat gevoel verdween na een paar kilometer. Door de directe besturing, en wellicht ook door de korte wielbasis, overcorrigeerde ik in het begin ook flink waardoor ik wat zigzagde, het duurde ongeveer een kilometer voordat ik ontspannen kon rijden. Daarna was het ook geen enkel probleem meer, het was gewoon wennen. In de rode modus is de topsnelheid meer dan 100 km/u en daarmee kon ik goed meekomen met het drukke verkeer op de A10. Ik heb de sprint naar 100 km/u niet getimed en hoewel ik me het niet als spetterend herinner was het invoegen geen probleem. Ondanks dat het met de Zero prima rijden was op de snelweg is het duidelijk dat het niet zijn ‘natuurlijke leefomgeving’ is.

Het stadsverkeer is dat wel. Op zich vind ik het woord ‘stadsauto’ een contradictio in terminis; als een auto ergens niet thuishoort is het in de stad waar hij de ruimte moet delen met kwetsbare verkeersdeelnemers als fietsers en voetgangers. Helemaal fossiele auto’s van 1000 kg en zwaarder horen daar eigenlijk niet thuis. De Zero valt op een verfrissende manier op; door zijn lage gewicht en kleine formaat is hij een stuk vriendelijker voor de kwetsbare verkeersdeelnemers, hij neemt ook duidelijk veel minder ruimte in dan de gemiddelde fossiele auto en belast het wegdek ook een stuk minder zwaar. Het lijkt er op dat dit één van de weinige stadsauto’s is die die naam waardig is.

Het rijden in de stad met de Zero is best leuk. Vooral in de gele en rode modus is hij pittig, door zijn lage gewicht en kleine formaat is hij wendbaar en ook parkeren is erg makkelijk. De noodzaak steeds te moeten wisselen tussen de groene en de gele modus doet iets afbreuk aan de ervaring, maar is ook geen heel groot punt.

Op 80-km wegen hebben we niet echt gereden, maar ik verwacht dat de Zero zich daar ook prima thuis voelt. Door de lagere snelheden zal de actieradius dan ook groter zijn.

Over het algemeen is het rijden met de Zero een fijne ervaring. De bediening is enorm simpel, hij rijdt lekker en zonder echte gekkigheden. Alleen het overgevoelige gaspedaal in de gele en rode modi, en het trage optrekken in de groene modus zijn voor verbetering vatbaar. De harde vering zal niet naar iedereens smaak zijn, ik vond het niet onprettig.

Eén raar dingetje is nog wel het vermelden waard: bij de Zero waar ik in reed zat bovenaan de voorruit een horizontale zwarte band (zie de foto’s van de buitenzijde). Ik heb geen idee waarom die daar zit, maar het maakte het kijken naar een stoplicht als we vooraan in de rij stonden nogal oncomfortabel. Op foto’s van andere Zero’s zie ik die band niet.

De actieradius zoals die door Tazzari wordt opgegeven is 140 km (in de groene modus althans), maar ik heb er niet lang en ver genoeg mee gereden om dat te kunnen testen. Als ik zou moeten schatten denk ik dat de gegarandeerde actieradius eerder in de buurt van de 100 km ligt, en met gegarandeerd bedoel ik dus: met twee inzittenden, tegenwind, linker achterband een beetje te zacht, hoge snelheid, etc. Deze actieradius zou voor mij ruim voldoende zijn. Als ik verder weg moet ga ik wel met de trein.

Eén bijzonderheid welke me later nog opviel: de richtingaanwijzer is volledig geluidloos. In bijna alle auto’s maakt deze een tikkend geluid, maar niet in de Zero. Een kleinigheidje, met nauwelijks belang, maar wel één die me gelijk duidelijk maakte hoezeer ik gewend ben geraakt aan het tikkende geluid. Een indicator (lampje) op het dashboard is er wel.

Veiligheid

Waar de Zero op het eerste gezicht tekort schiet is de veiligheid. Sowieso zijn kleine voertuigen over het algemeen in het nadeel als het op veiligheid aankomt, omdat meer blik nu eenmaal grotere kreukelzones betekent die de energie van een botsing beter kunnen dissiperen. Toch is dit geen wetmatigheid want de Smart (enigszins vergelijkbaar in grootte maar wel flink zwaarder) is helemaal geen onveilige auto. Daarnaast is verdedigbaar te stellen dat kleinere, lichtere voertuigen grotendeels relatief minder veilig zijn door al die veel te zware auto’s die ze omringen!

De Zero beschikt niet over zaken die op fossiele auto’s tegenwoordig steeds vaker standaard zijn, zoals ABS, (meerdere) airbags, stalen balken in de portieren en gordelspanners. Dat, samen met het kleine formaat, zou te denken kunnen geven dat de Zero een erg onveilige auto is. Het is lastig dat er nauwelijks gegevens te vinden zijn over hoe (on)veilig de Zero nu precies is. Zelfs de website van Tazzari is hier erg summier over. Daar worden alleen de vier schijfremmen, de centrale kooiconstructie en de kreukelzones genoemd als veiligheidsvoorzieningen. Objectieve data kan ik niet vinden en resultaten van botsproeven ook niet. Het lijkt er op dat in veel Europese landen de Zero in een bepaalde gewichtsklasse (‘quadricycle‘) valt waardoor hij aan minder strikte veiligheidseisen hoeft te voldoen dan een ‘echte’ auto. Of dat wenselijk is weet ik niet – de Zero mengt zich met het normale autoverkeer, kan snelwegsnelheden halen en als er maar voldoende op de weg komen zullen ze ook aanrijdingen krijgen met fossiele auto’s.

Het is dubbel: aan de ene kant ben ik een groot voorstander van zo licht mogelijk voertuigen. Lichtere voertuigen gebruiken minder energie bij productie, transport en vooral bij het gebruik. Daarnaast is een licht voertuig een kleiner risico voor écht duurzame weggebruikers zoals fietsers en voetgangers. Ook kan een licht voertuig potentieel veiliger zijn voor de inzittenden. Zo heb ik verslagen gelezen van ongevallen met Twikes en CityEls, en in een aantal gevallen bleek het voertuig door het lage gewicht door het andere bij het ongeval betrokken voertuig simpelweg weggeduwd werd. De inzittenden kwamen er met slechts lichte of helemaal geen verwondingen van af.

Aan de andere kant is op de weg is echter nog altijd een soort wapenwedloop gaande waarbij auto’s steeds zwaarder worden en, volgens de fabrikanten, veiliger. Maar veiliger voor wie? Niet voor de arme fietser, voetganger of inzittende van een licht voertuig die geplet wordt door anderhalve ton staal. Het is duidelijk dat als we die trend willen keren – en ik vind dat we dat zouden moeten willen – de eerste tijd lichte voertuigen in het nadeel zijn qua veiligheid. Hoe daarvoor gecompenseerd zou moeten worden weet ik niet, misschien net als bij fietsers een extra rechtsbescherming, misschien een verlaging van de maximumsnelheid… maar dit zijn maatregelen die helaas niet door veel mensen als vooruitgang gezien zullen worden.

Hoe veilig of onveilig de Zero nu precies is durf ik dus niet te zeggen omdat ik er gewoon te weinig informatie over kan vinden. Voor zwakke verkeersdeelnemers zal hij vrijwel zeker veel veiliger zijn dan een grote, zware fossiele auto, maar de vraag is hoeveel mensen (mogelijk) op hun eigen veiligheid in willen leveren om het voor anderen veiliger te maken.

Feit is dat veiligheid een onderwerp is wat veel mensen meenemen in hun overwegingen bij de aanschaf van een voertuig, en dat het voor het merk Tazzari wellicht goed zou zijn hier meer informatie over te publiceren, en ook meer onafhankelijke informatie te laten publiceren.

Conclusie

Zoals altijd na een proefrit stel ik mezelf de vraag: zou ik deze elektrische auto kopen? Tot nu toe is het antwoord altijd nee geweest, al was het maar omdat ik geen auto nodig heb. Ik kan bijna al mijn vervoerswensen af met lopen, fietsen en het OV. Daarnaast voel ik me niet comfortabel bij het feit dat de huidige generatie auto’s, fossiel en elektrisch, zo enorm zwaar zijn en daarmee een groot gevaar vormen voor écht duurzame weggebruikers zoals fietsers en voetgangers.

De Zero is in dit opzicht anders dan bijna alle auto’s waarin ik tot dusver proefgereden heb: met een gewicht van slechts 542 kg moet hij alleen de Twike voor zich dulden met een leeggewicht van rond de 250 kg. Hoewel ik fan ben van de Twike als concept is die toch wel erg spartaans, en naar mijn idee net te afwijkend om een groot succes te kunnen worden. De Zero is ‘meer auto’ dan de Twike en zal daardoor meer mensen kunnen aanspreken.

Het standaard uitrustingsniveau van de Zero is op sommige punten redelijk luxe (elektrische ramen en verstelbare spiegels, lichtmetalen velgen) maar op andere punten juist weer spartaans (geen ABS, geen airbags, geen standaard kachel, geen standaard airco).

Dus zou ik deze auto kopen? Op dit moment niet, maar stel dat ik nu een auto nodig zou hebben dan zou de Zero wel een auto zijn die ik serieus zou overwegen. Wij zijn met zijn tweetjes en de actieradius is voldoende om vanuit onze woonplaats Hilversum tweederde van Nederland te bereiken.

Perfect is de Zero zeker niet: vooral het feit dat het gaspedaal zo overgevoelig is in de gele en rode modus (mogelijk oplosbaar met een wijziging in de software), dat een kachel niet standaard is (als optie te bestellen) en dat er zo weinig te vinden is over het veiligheidsniveau zijn zaken die toch wel een beetje afbreuk doen aan dit leuke autootje.

Als goed naar deze zaken gekeken wordt zie ik de Zero probleemloos ingezet worden als deelauto, als bedrijfsauto voor vertegenwoordigers of adviseurs en zelfs als ‘normale’ auto voor de vooruitstrevende particulieren. De actieradius is voor het type auto ruim voldoende.

The Good Car Company

Deze Tazzari Zero werd mij vriendelijk ter beschikking gesteld door the Good Car Company, en tijdens de bijna twee uur durende proefrit werd ik vergezeld door Arno Claasen die mij waar nodig van duidelijke uitleg voorzag. Ik wil je daarvoor hartelijk bedanken.

The Good Car Company

Delweg 14

6902 PJ Zevenaar

0316-581122

www.thegoodcarcompany.nl